Go Back

ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ/ΤΡΙΑ

Φορνάρο Έλενα

Αττική
Ιούνιος 20 - Φεβρουάριος 21

Αντιμετώπισα την κάθε συνέντευξη αλλά και επιμέλειά της ως ένα μικρό έργο. Από μόνες τους, οι αφηγήσεις ήταν ένα ανεξερεύνητο τοπίο, όπου παρακολουθούσα με δέος, ανεξαρτήτως οικείου μου ή αγνώστου. Μια εξιστόρηση μπορεί να είναι εν δυνάμει Τέχνη. Παραμύθι, πολύτιμο δεδομένο, σπουδαία αποκάλυψη, κοινό μυστικό, πηγή ενθάρρυνσης και τόσα ακόμη... Σε κάθε μία ένιωθα περισσότερο ενθουσιασμό. Αναρωτιέμαι πόσο ψηλά φτάνει ο πήχης, πόσες ακόμη εκπλήξεις υπάρχουν εκεί έξω. Το αυθόρμητο και το τυχαίο υπήρξαν πάντα τεράστια πηγή έμπνευσης για μένα. Έτσι, προσέγγισα τους αφηγητές με θάρρος και άγνοια για το αποτέλεσμα, αλλά με πίστη ότι θα βγει κάποιος κρυμμένος θησαυρός. Στην εκπαίδευση θυμάμαι μέλη της ομάδας του Istorima να λένε ότι θα γίνουμε οι ίδιοι καλύτεροι ακροατές. Με δικά μου λόγια, μεγέθυνα την αντίληψη του εαυτού και της συναίσθησης του κοινωνικού κώδικα επικοινωνίας. Μοιραία εμπλουτίστηκα με περισσότερες γνώσεις από ζωντανά βιβλία αναπαραγωγής βιωματικών πληροφοριών. Σε μια περίοδο αλλόκοτη, μου δόθηκε δύναμη και μαθήματα ζωής από αφηγητές-είδωλα. Ήταν μια εμπειρία που ολοκλήρωσε ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου. Είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία που μου δόθηκε, για όσους με στήριξαν σε αυτό και για όλα τα μοναδικά θαύματα που συνάντησα, των οποίων την αυθόρμητη ανάσα κατέγραψα. Είμαι βαθύτατα ευγνώμων για όλες τις καρδιές που άνοιξαν μπροστά μου και άφησαν να βγουν οι αληθινές, ιδιαίτερες μνήμες, καημοί, πάθη, υπερηφάνειες, παράπονα, αγάπες τους, ώστε να μπορέσουν να κυκλοφορούν ελεύθερα στον ψηφιακό κόσμο.

Autoplay
Playing next

Είσαι σίγουρος πως θέλεις να τερματίσεις τον player;

Alt text
Με το που γυάλιζε το μάτι του ήξερα τι θα συμβεί